انتشار TFS 2017 Update 1 RC

قبلا اشاره کرده بودم که احتمالا به زودی به روز رسانی اول برای TFS 2017 آماده انتشار میشه و برای همین شروع به توضیح امکانات نسخه ۲۰۱۷ کردم. حالا نسخه RC این آپدیت ارائه شده ولی یکسری موارد قراره به Release Note جاری اضافه بشه و علت این مساله ورود امکانات توسعه داده شده در اسپرینت ۱۱۲ تیم VSTS/TFS به این آپدیت هست.

نسخه دومی هم برای این RC وجود خواهد داشت و سپس نسخه RTM ارائه میشه، ولی از همه جالبتر این وسط نزدیک شدن امکانات VSTS به TFS هست، برخی مواردی که در این به روز رسانی ارائه میشن روی VSTS عمری کمتر از دوماه دارن! و این به نوبه خودش جالبه و خوشحال کننده.

به روز رسانی اول برای TFS 2017

این نسخه خودش دارای امکانات زیاد و به روز رسانی های جالبیه که به زودی و بعد از تموم کردن توضیح نسخه TFS 2017 بهش می پردازم، ولی خب فکر می کنم تا آماده شدن نسخه نهایی بین ۳ الی ۴ هفته زمان داریم.

 لینک های مرتبط با این به روز رسانی به قرار زیر هستن.

Release Notes

لینک دانلود Web Installer

لینک دانلود ISO Installer

دفاع از TFS – اول حرف دیگران رو بشنویم

هیچوقت فکر نمی کردم خودم رو در مقام دفاع از محصول یک شرکت دیگه ببینم، ولی خب شد!

نرم افزارهایی مثل TFS قابلیت هاشون در سازمان ها و تیم های بزرگ در صورتی که درست استفاده بشن بسیار پر رنگ نمود پیدا می کنه، ولی خب اونجا مشکل به وجود میاد که بخش بزرگی از سیستم های با ابعاد بزرگ در کشور ما روی Java هستن، و همین مساله باعث یک فاصله خیلی زیاد شده، اینکه دوستانی که روی پلتفرم Java هستن معمولا خبری از مایکروسافت ندارن و همیشه با دید بد و حتی تحقیر آمیز بهش نگاه می کنن، در صورتی که دنیای جاوا در زمینه ایی که TFS حضور داره شاید قدمت بیشتری داشته باشه ولی مطمئنا با یک رقیب سر سخت روبرو شده، رقیبی که روند ساخت پر فروشترین سیستم عامل دنیا رو مدیریت می کنه.

 

امروز افتخار اینو داشتم با یکی از دوستان که دارای همین فاصله و اختلاف نظر بین جاوا و مایکروسافت بود صحبتی چند ساعته داشته باشم، در شرکت هایی مثل SAP یا ساختارهای جاوایی به جای واژه ALM از  SCM استفاده می کنند ( System Configuration Management ). این دوستان با عنوان شغلی Configuration Management فعالیت می کنن در صورتی که این دو واژه در کنار هم معنی  متفاوتی رو در ذهن دوستان سمت مایکروسافت ایجاد می کنه ( وقتی کتاب های پایه مباحث Continuous Integration و Deployment رو بخونید تهش میشه اینکه پلتفرم براتون مهم نیست و با دوستان هر پلتفرمی می تونید صحبت کنید! ).

به هر حال، با شنیدن اسم مایکروسافت ایشون اول تعجب کرد که مایکروسافت هم مگر چنین ابزارهایی داره و مگر میشه ایجاد و تنظیم و از بین بردن سرورها رو با ابزار مایکروسافت مدیریت کرد؟ با توضیحات من و گفتن جزئیات ابزارها فقط تعجب ایشون بیشتر می شد و فکر نمی کردن مایکروسافت چنین ابزار کاملی رو توسعه داده باشه، البته واقعا تا قبل از بهار امسال واقعا همینطور بود ولی از بهار ۹۵ همه چیز عوض شد.

برای Configuration Management یا همون ALM خودمون شما یا میتونید از ابزاری مثل TFS که کاملا یکپارچه است و یا از ابزارهایی مثل Puppet و Jenkins و هزارتا ابزار دیگه برای پوشش کمبودهای این ابزارها استفاده کنید. در واقع شما یا از یک برند برای انجام کارهاتون استفاده می کنید مثل مایکروسافت و یا از چندین برند.

 

در تصویر زیر جایگاه های مختلف و نقشی که ابزارهای مایکروسافت ایفا می کنن نمایش داده شده.

 ساختار ابزارهای DevOps مایکروسافت

همونطوری که می بینید تمام جایگاه های ۴ گانه توسط یک ابزار چه در محیط On Premise و چه در Cloud در نظر گرفته شدن و حتی بیشتر از ۵۰ درصد از این ابزارها در Web Access موجود در TFS مجتمع شدن.

 

حالا همین جایگاه ها رو برای سایر ابزارها نگاه می کنیم.

ساختار ابزارهای جایگزین مایکروسافت در DevOps

همونطور که می بینید ابزارهای مختلفی برای ایجاد یک Pipeline کنار هم قرار می گیرن، حالا ما کاری نداریم که برخی از این ابزارها به نسبت چیزی که در  TFS هست ضعیف تر هستن.

ولی جالب ترین نکته برای من این بود که ما در سمت مایکروسافت به علت اینکه مایکروسافت این امکان رو فراهم کرده که TFS با تمام ابزارهای دیگه یکپارچه بشه، از Jenkins یا Puppet یا Chef بی خبر نیستیم ولی سمت مقابل می تونم بگم از حجم تغییرات TFS متعجب شد.

 

علت نوشتن این پست این بود که بگم لطفا قبل از تصمیم گیری درباره یک ابزار یا تکنولوژی یا حتی هر چیز دیگه ایی در زندگی حرفشو بشنوید و بررسیش کنید شاید از چیزی که پیدا می کنید متعجب شدید.

 

مهاجرت به TFS 2017 – بهبود های Agile, Scrum, CMMI

روش های مدیریت محصول موجود در TFS و هر ابزار دیگه ایی جای بهبود زیادی دارن و در همین راستا تغییرات زیادی در این نسخه از TFS به وجود اومده تا مدیریت پروژه رو به واسطه ابزارهای جدید ساده تر کنه، موارد به شرح زیر هستن:

 

New Work Item Form ( فرم جدید مدیریت WI ها ):

همه دیدم وقتی روی یک Work Item در TFS کلیک می کنیم چه فرمی باز میشه، این فرم می تونست خیلی بهتر طراحی بشه، این همون چیزیه که تیم VSTS انجام دادن و این فرم رو دوباره طراحی کردن و از اونجایی که این فرم نقطه اصلی جهت انتقال اطلاعات بین افراده میتونه تاثیر مثبت زیادی داشته باشه.

فرم جدید مدیریت Work Item های Scrum

 

Follow a Work Item:

در گذشته فقط این امکان برای کسی وجود داشت که صاحب Work Item بود ولی امکان پیگیری کردن یک Work Item این توانایی رو به ما میده تا در صورتی که تغییری روی هر Work Item ایجاد شد از این مساله مطلع بشیم.

قابلیت Follow کردن در TFS

 

Kanban Board Live Update:

این گزینه باعث میشه که کانبان بورد شما در مرورگرتون به شکل خودکار آپدیت هایی که به واسطه تغییر Work Item ها و یا حتی اضافه یا کم شدن ستون های بورد به وجود میان رو دریافت کنه و شما همیشه آخرین وضعیت موجود رو مشاهده می کنید.

به روز رسانی خودکار در TFS

 

Check List Improvements:

حالا علاوه بر نمایش لیست Taskها و Test Case ها و عنوان اونها، با کلیک روی عنوان میشه جزئیات رو دید و با کلیک روی منوی سمت راست هر وظیفه میشه منوی دسترسی سریع اون رو مشاهده کرد.

check list improvement

 

Epic and Feature Board Drill-down:

حالا امکان مشاهده سریع و کلی Epic ها و Feature ها در یک نگاه سریع در بورد کانبان فراهم شده و میشه خیلی سریع  وضعیت موجود رو مشاهده و یا با منوی موجود تغییرات اعمال کرد.

جزئیات Epic و Feature

 

Clear Formatting Command:

زیاد پیش میاد که متنی رو از Word یا وب یا منابع دیگه کپی می کنیم و فرمت نوشته به محیط ما منتقل میشه که ما اینو نمی خوایم و فقط متن رو می خوایم، حالا با استفاده از این گزینه میشه تمام فرمت های اعمال شده روی متنی که کپی کردید رو حذف کرد.

حذف Formatting در tfs 2017

 

Filtering In Kanban Board:

با استفاده از این گزینه میشه روی اطلاعات مختلف فیلتر گذاشت و نتایج بورد کانبان رو محدود کرد و این تغییرات در پروفایل شما ذخیره میشه تا شما مجددا مجبور به تنظیم پارامترها نباشید.

قابلیت فیلتر کردن بورد کانبان

 

Default Iteration Path for New Work Items:

در نسخه های قبلی وقتی وقتی یک Work Item جدید ثبت می کنید به صورت خودکار  Iteration Pathبرابر با Sprint جاری قرار داده میشه، خب ممکنه یکسری تیم ها ترجیح بدن که این اتفاق نیفته، برای همین امکان مشخص کردن مقدار پیش فرض برای Area و Iteration ها ایجاد شده، البته این مساله علاوه بر Scrum در قالب های دیگه ایی مثل Agile و CMMI هم لحاظ شده.

مقدار پیش فرض Area و Iteration در TFS 2017

جزئیات بیشتر رو می تونید در این لینک مطالعه کنید.

 

Checkbox Control:

حالا می تونید به Work Item ها کنترل CheckBox اضافه کنید که مقدارش از نوع Boolean هست و تمام مشخصات همیشگی کنترل ها رو هم داره ( از این کنترل ها برای خصوصی سازی قالب های پیش فرض TFS استفاده میشه، توجه کنید که نباید سازمانتون رو به قالب های موجود محدود کنید و در صورت صلاحدید می تونید قالب ها رو طبق نیازتون تغییر بدید  ).

آمکان اضافه کردن checkbox control در TFS 2017

جزئیات بیشتر رو می تونید در این لینک مطالعه کنید.

 

و چندین و چند به روز رسانی دیگه مثل تغییر دسته ایی Tag های تعریف شده و چند نقطه جدید برای نوشتن افزونه، به عنوان نمونه در سمت راست پنل همون جایی که الان Mapping یا جزئیات Work Item هستن.

 

مهاجرت به TFS 2017 – بخش اول – Code Search و مدیریت پکیج ها

تقریبا دو ماه از زمان ارائه نسخه جدید TFS که به نام TFS 2017 شناخته میشه و قبلا Code Name اون TFS15 بود می گذره، با توجه به زمانی که گذشته و نزدیک شدن ما به ارائه اولین آپدیت این نرم افزار فکر می کنم زمان مناسبیه که ببینیم آیا علتی داره خودمون رو به زحمت بندازیم و نسخه جدید رو نصب کنیم یا نه.

 

من از همین ابتدا می گم که بله، ارزشش رو داره، اگر واقعا از این ابزار تا حداکثر توانش استفاده کرده باشید فقط با ذکر عناوین اضافه شده جواب شما هم بله خواهد بود.

اطلاعات کامل Release Note برای TFS 2017 در این لینک وجود داره.

 

امکانات جدید اضافه شده به TFS 2017 به قرار زیر هستن:

  • Code Search
  • Package Management
  • Agile Improvements
  • Dashboards And Widget Improvements
  • Git Improvements
  • Build Improvement
  • Release Management Improvements
  • Test Improvements
  • MarketPlace Improvements
  • Administration Improvements
  • Personal Access Tokens

 

Code Search:

تا حالا امکان اینو داشتیم که خیلی راحت Work Item های موجود رو با استفاده از امکان جستجوی موجود در بالا و سمت راست صفحه TFS 2015 پیدا کنیم( اگر Template شما اسکرام بوده )، ولی هیچوقت این توانایی برای کدها اضافه نشد، به عنوان مثال شما به دنبال یک خط کد مشخص هستید و می خواید این خط کد رو در بیشتر از یک پروژه یا Repo Git جستجو کنید و این باعث به حداکثر رسیدن ارتباطات بین تیمی و اشتراک کدها میشه، این امکانیه که در Visual studio هم وجود نداره، ولی Code Search این امکان رو به شما میده.

آموزش افزونه CodeSearch TFS 2017

البته نصبش جزئیات متفاوتی از بقیه Extension ها داره و اونم اینه که باید در کنترل پنل اصلی TFS امکان Search رو فعال کنید تا این Extension بتونه نصب شه.

 

فعال کردن Search در TFS 2017

در این لینک جزئیات بیشتری از این افزونه ارائه شده.

 

Package Management :

همه با ابزارهایی مثل Nuget Package و NPM آشنا هستیم، مشکلی که در ارتباط این ابزارها با TFS وجود داشته اینه که کاملا مستقل از هم هستن و امکان کنترل مجتمعی روی Package ها وجود نداشت، به عنوان مثال من می خوام فقط عده خاصی( اعضای یک گروه تعریف شده در TFS ) که روی یک محصول کار می کنن Package X رو ببینن، در حال حاضر این مساله امکان پذیر نیست و بعلاوه تا حالا ما مجبور بودیم از UNC یا Nuget Package Server داخلی برای نگهداری Package ها استفاده کنیم، گروه های امنیتی TFS نمی تونن محدوده اختیار خودشون رو به UNC ما که همه Package ها روی اون قرار داره توسعه بدن.

Package Management In TFS 2017

 

با اضافه شدن Extension Package Management حالا فرآیند ایجاد و نگهداری و دسترسی به Package ها با سایر بخش های TFS مجتمع شده، به شکلی که پکیج ها در TFS نگهداری خواهند شد و دسترسی به هر کدوم از پکیج ها قابل تنظیمه و از همه مهم تر اگر نیاز دارید با ایجاد نسخه جدید از پروژه پکیج پروژه به شکل خودکار ایجاد و ورژن بندی بشه، حالا ابزارهاتون خیلی کامل تر شده.

مدیریت بسته ها در TFS 2017

امکانات خاص و متفاوت دیگه ایی هم به این Extension اضافه شده که می تونید با خواندن جزئیات در این لینک از اونها مطلع بشید.

معرفی Application Lifecycle management – ALM – بخش اول

نمودار ساختار چرخه مدیریت تولید نرم افزار

بعضی مواقع وقتی عنوان شغلیم رو برای بعضی از دوستا یا همکارا می گم اولین سوالشون اینه که ALM یا ِDevOps یعنی چی، نکته جالبش اینه که خیلی فرقی نمی کنه اون شخص در زمینه کامپیوتر تحصیل کرده یا نه، که البته طبیعیه چون به مرور انواع تخصص ها در تیم ها داره زیاد میشه و این یک خبر خوبه، به هر حال، تصمیم گرفتم در چند مقاله توضیح بدم که ALM در تئوری و در عمل یعنی چی.( من سعی می کنم خیلی وارد جزئیات نشم )

حقیقت اینه که در نگاه اول ممکنه به نظر بیاد ALM یعنی همون فرآیند تولید و نگهداری نرم افزار که همه کم و بیش می دونیم که به صورت کلی شامل تحلیل و نیازمندی های اولیه و معماری و تولید وتحویل نرم افزار میشه، ولی در واقع این موارد یکی از سه بخش ALM رو تشکیل می دن، خیلی افراد این مساله رو نمی دونن و اینجاست که تفاوت ها کم کم ظاهر میشن و بعضی نقات گم شده فرآیندها در سازمان ها رو می بینیم که گاها تصور میشه مسائلی هستن بدون ارتباط به هم ولی در واقع فرآیندی یکپارچه هستن و جداسازی اونها و یا استفاده نکردن از ابزار مناسب برای مدیریت اونها برای سازمان هزینه خواهد داشت، خدا رو شکر من به چشم هام دیدم که یکپارچه نبودن این فرآیندها یعنی چی.

تصویر زیر جنبه های مختلف ALM رو نشون میده.

پروسه ALM

ALM مثل یک چسب نقش های مختلفی رو که به همراه هم برای رسیدن به هدف دارن تلاش می کنن در کنار هم قرار میده، این نقشها شامل و نه محدود به موارد زیر هستن:

  • Stakeholders
  • Business manager
  • Project manager, product owner, or Scrum master
  • Project Management Office (PMO) decision makers
  • Business analyst
  • Architect
  • User experience (UX) design team
  • Database administrators (DBAs)
  • Developers
  • Testers
  • Operations and maintenance staff

تمام تلاش هایی که برای به نتیجه رسیدن پروژه انجام میشه به صورت همکاری گروهی هستن و به این شکل بهترین نتیجه حاصل میشه، علت این تاکید ها روی همکاری اعضا تیم یا همون collaboration اینه که ALM وظیفه اصلیش ایجاد ارتباط مناسب بین افراد تیمه، به همین سادگی ولی همین عدم وجود ارتباط مناسب سرچشمه بسیاری از مشکلاته! که بعضا به دلایل فرهنگی و یا نبود ابزار مناسبه.

 

۴ روش نگاه کردن به ALM

معمولا به ۴ روش به ALM نگاه میشه که البته روش چهارم روش کامل هست و سه مورد دیگه معمولا نگاه سازمان ها به این مساله است.

  • Software development lifecycle – SDLC: این عمومی ترین نگاهه برای اینکه توسعه دهنده ها برای مدت زمان زیادیه که توسعه نرم افزار رو بر عهده دارن و شاید علت دیگه اش فاصله بین تیم های توسعه نرم افزار و تجاری هست.
  • Service management or operations: متاسفانه این بخش همیشه به شکلی کاملا جدا از فرآیند توسعه نرم افزار دیده شده.
  • Application Portfolio Management – APM: این همون بخشی هست که برنامه های تجاری رو ایجاد و مدیریت می کنه که به علت فاصله بخش توسعه نرم افزار و تجاری معمولا در برنامه هاشون فضای زیادی برای تیم نرم افزار در نظر نمی گیرن.

Application Portfolio Management view of alm

  • Unified view: خوشبختانه بعضی سازمان ها روی تمام فرآیند ALM از طریق در نظر گرفتن سه دیدگاه قبلی تمرکز کردن، این تنها راهیه که میشه کنترل رو به دست گرفت. برای یک CIO این مساله خیلی مهمه که همیشه دید جامع رو داشته باشه.

نگاه جامع به پروسه مدیریت تولید اپلیکیشن

سه ستون سنتی ALM

منهای اینکه شما به کدوم یک از چهار روش بالا به ALM نگاه می کنید، ALM دارای ۳ ستون اصلیه که بر اساس اونها بنا نهاده شده.

ستون های ALM

Traceability (قابلیت ردیابی)

تا حالا شده از ایجاد تغییر در بخشی از کد بترسید چون نمی دونید ممکنه چه جاهای دیگه ایی از کد نیاز به تغییر داشته باشه؟ وقتی صحبت از ردیابی میشه یعنی اینکه اگر بخش تجاری بخواد ببینه درخواستی که داشته و باید به نرم افزار اضافه میشده در چه وضعیتیه و چه کارهایی براش انجام شده، افراد مرتبط کارهای انجام شده، باقی مونده، کدهای نوشته شده، تست ها و نتیجه اونها و اینکه اصلا وارد محیط عملیاتی شده و کی؟ این همون Release Note میشه که بعد از هر پابلیش در اختیار عموم قرار می گیره.

 

Automation of High-Level Processes

در هر سازمانی پروسه های نوشته یا نا نوشته وجود داره و ALM نیازداره تا حد ممکن این موارد به شکل خودکار انجام شن تا کارهای تکراری زمان تیم رو به خودشون اختصاص ندن، مثل ربات های خط تولید کارخانه های ماشین سازی. خب نوشتن کد رو که نمیشه اتوماتیک کرد، ولی اجرای تست ها، Build کدها، ایجاد Pakage های نرم افزار و انتقال به محیط های تست رو که میشه اتوماتیک کرد و خیلی موارد دیگه مثل انتقال تغییرات دیتابیس به محیط های مختلف در واقع Continuous Integration  و Continuous Deployment در همین راستا هستن.

 

Visibility into the Progress of Development Efforts

این مورد آخر هم اشاره داره به جریان اطلاعات بین تمام اعضای تیم، حتما نیاز نیست جلسه برگزار شه تا افراد مرتبط از واحدهای مختلف در جریان پیشرفت پروژه قرار بگیرن، یا اگر تیم در فاصله های جغرافیایی زیادی پراکنده است نباید این مساله مانع کار اونها بشه، فرض کنید تیم مدیریت نیاز به یک گزارش از بخش خاصی از پروژه داره، باید بتونن بدون مشکل خاصی گزارش رو تهیه کنن و اطلاعات با قوانین تعیین شده بین اعضای تیم جریان داشته باشه، به این شکل همه دید روشنی دارن که پروژه در چه وضعیتی قرارداره.

 

در  بخش  دوم این نوشته درباره تاریخچه ALM و روند تکامل اون از ALM 1.0  به ALM 2.0  و ALM 2.0+ نگاهی می ندازیم و در بخش سوم هم به شکل عملی به TFS 2017 نگاه می کنیم و موارد تئوری گفته شده رو در عمل بررسی می کنیم، البته در نظر بگیرید که پیاده سازی آخرین استاندارد و حتی استاندارد ۲٫۰ ALM اصلا کار آسونی نیست و هنوز هیچ شرکتی نتونسته حتی تمام جوانب ALM 2.0 رو پوشش بده.

 

 

بررسی سورس کنترل به دو روش TFVC و Git در TFS 2017

مقایسه TFVC و Git

 

با توجه به اینکه در شرکت ها و موسسات مختلف معمولا به صورت تیمی روی پروژه های نرم افزاری کار میشه تمام ابعاد کار باید برای تمام اعضای تیم قابل مشاهده و بررسی باشه، یکی از این موارد کدهای نرم افزار و محصولات مرتبط با اونه که باید در جایی که امکان از دست رفتن اونها وجود نداره نگهداری بشه، به این سیستم ها Version Control یا Source Control گفته میشه، این سیستم ها مسئولیت مجتمع کردن فایل ها در یک منبع، حفظ تاریخچه فایل ها و تمام تغییرات اونها، ثبت رد پای تغییرات در سیستم  یا همون تاریخچه تغییرات و افرادی که باعث تغییرات بودن رو دارن.

 

Version Control ها ( از اینجا به بعد اختصارا به اونها VC میگم ) معمولا به دو دسته کلی تقسیم میشن، VC متمرکز و VC توزیع شده. دسته ایی که متمرکز یا همون Centralize هستن کنترل کامل تری روی تمام ابعاد کدها دارن و در لحظه می تونن عملکرد تمام افراد تیم رو مانیتور و بررسی و در صورت نیاز تغییراتی رو اعمال کنن و یا جلوی یکسری تغییرات رو بگیرن ولی خب همین مسائل باعث به وجود اومدن سربار میشه ( چون همیشه باید به سرور مرکزی متصل باشید و بدون ارتباط با سرور شما تمام اطلاعات رو از دست می دید ) و اگر مثلا تیم در کشورهای مختلف پخش شده باشه و شبکه شما هم ضعیف باشه خب شاید در پروژه های بزرگ کار رو یکم سخت کنه، که این مساله رو من خودم به شخصه تست نکردم ولی بعید میدونم توی پروژه های معمول ما مشکلی درست کنه، ولی سیستم های توزیع شده این امکان رو میدن که حتی اگر شما به شبکه متصل نیستید کارتون رو انجام بدید و به تمام تاریخچه ها و اطلاعات لازم برای کارتون روی رایانه خودتون دسترسی داشته باشید و حتی تغییراتی رو که در فایلها ایجاد می کنید در VC ثبت کنید و وقتی که دوباره به شبکه متصل شدید تغییراتتون رو در سرور اصلی اعمال کنید.

 

مایکروسافت در محصول TFS و VSTS از همون ابتدا یک سیستم VC Centralize داشت که اسمش هست (TFVC (Team Foundation Version Control ولی در سال ۲۰۱۳ با توجه به محبوب شدن Git و اینکه Git یک سیستم VC Distributed هست، تصمیم گرفت این نوع از سیستم های توزیع شده رو هم به محصول خودش یعنی همون TFS ما اضافه کنه تا تیم ها هر دو انتخاب رو داشته باشن و بسته به نیازشون تصمیم بگیرن.

 

مزایا و معایب TFVC و Git در TFS/VSTS

جالبه که هر کدوم از این دو VC معایب و مزایای خودشونو دارن بعضی از این موارد خروجی میزان اهمیتیه که تیم آقای برایان هری برای هر کدوم از این دو مورد در نظر دارن ولی در حال حاضر Git خیلی بیشتر توی چشمه و دارن زمان زیادی رو صرف بهتر کردن استفاده از Git در TFS می کنن! خروجی این مساله این شده که من در حال حاضر کار کردن با Git رو ترجیح می دم و اون هم به مزیت های نسبی استفاده از اون در TFS بر میگرده!

  • در TFVC یک کنترل جامع روی تمام ابعاد پروژه داریم ولی Git این رو نداره و منی که مسئول بررسی وضعیت کدها هستم گاها با مناطقی روبرو میشم که در رادار من قابل مشاهده نیستن
  • از نظر امنیت روی کدها و سطوح اونها TFVC خیلی قویتره ولی Git کلی تر برخورد میکنه و کار رو یکم سخت می کنه ( دقت کنید که داریم درباره پیاده سازی GIT در نرم افزار TFS مایکروسافت حرف میزنیم نه Git به شکل کلی و عمومی )
  • کار کردن با TFVC برای برنامه نویس ها شاید آسون تر باشه و کار با Git به آموزش بیشتری نیاز داره، در هر دو سیستم ما Branch داریم ولی خب این کجا و آن کجا و در پیاده سازی به دو روش کاملا متفاوت عمل شده ( در یک پست دیگه به مبحث Branch ها رو بررسی می کنیم ).
  • Code Review در توسعه نرم افزارها نقش خیلی پر رنگی داره و از اصلی ترین بندهایی که باعث شده Linux به ۱۵ میلیون خط کد بتونه انقدر ثبات داشته باشه همین موضوع هست، وقتی این قسمت رو در TFVC و Git مورد بررسی قرار می دیم می بینیم که فاصله زیادی وجود داره، منظورم از فاصله اینه که قسمت های جدیدی که دارن به TFS اضافه می شن خیلی کامل تر و کم نکته ترن ولی چیزهایی که قبلا تر اضافه شده گاها نقاط مبهمی دارن، مثلا همین Code Review در TFVC به دو روش تحت وب و با استفاده از Visual Studio قابل انجامه ولی در نهایت یک روش با ثبات با امکان مانیتور شدن Code Review ها و جلوگیری از ایجاد مشکلات به صورت سیستمی نیست و مسائل رو به دست توسعه دهنده میسپاره، در صورتی که در Git با استفاده از Pull Request تا زمانی که مجموعه قوانینی که کاملا قابل تنظیم هستن به جواب مطلوب نرسن، توسعه دهنده نمیتونه تغییرات خودش رو به سایر بخش ها منتقل کنه و این مساله از انتشار مشکلات جلوگیری می کنه و بسیار بسیار کاربردیه.
  • یکی از نکات جالب جدیدی که به Git اضافه شده اینه که می تونید برای کارهایی که به شما اختصاص داده میشه یک Branch بسازید، مثلا در Scrum شما می تونید برای یک PBI یک Branch بسازید و کارهای خودتون رو مستقلا در اون برنچ انجام بدید و در نهایت با اتمام PBI برنچ مرتبط رو Merge و بعد حذف کنید.
  • TFVC معمولا نیاز داره که از افزونه های مایکروسافت به نام Team Explorer Everywhere استفاده کنید یا برای بعضی محیطها از Plug in هایی که طراحی شده استفاده کنید مثل Php Storm که Plugin مخصوص TFVC داره، ولی برای محیط های غیر ویندوزی بهتره از Git استفاده کنید، چون نیازی به افزونه نداره و به شکل معمول ابزارهای موجود در این محیط ها از Git پشتیبانی می کنن.
  • تعداد Repo های Git در یک Collection میتونه نامحدود باشه ولی فقط می تونید یک Repo از نوع TFVC داشته باشید و باید در همون Repo پروژه ها رو با Folder دسته بندی کنید.

 

در تصویر زیر Flow Diagram روش انتخاب یکی از این دو VC نمایش داده شده.

فلو دیاگرام انتخاب بین TFVC و Git

جهت مشاهده تصویر در ابعاد واقعی روی اون کلیک کنید.

همچنین Cheat Sheet این دو VC در تصویر زیر نمایش داده شده.

مقایسه عملیات های موجود در TFVC و Git

جهت مشاهده تصویر در ابعاد واقعی روی اون کلیک کنید.

 

در نهایت اینکه هر دو روش بسیار خوب پیاده سازی شدن، ولی بسته به نیاز شما و اینکه چه مسائلی برای شما اولویت داره می تونید بین این دو روش یکی رو انتخاب کنید، در حال حاضر من ترجیحم Git هست چون وجود Pull Request ها میتونه به تیم کمک زیادی کنه. تقریبا از آخرین باری که  تیم Microsoft برای TFVC گامی برداشته زمان زیادی گذشته و طبق لیست موارد در حال انجام حتی اولویتی  هم براش ندارن.

 

Visual Studio Team Services یا Team Foundation Server مساله این است

خب امروز می خوام درباره یکی از گزینه های پیش روی همکاران عزیز در داخل از کشور صحبت کنم و اون هم انتخاب بین VSTS و TFS هست، اینکه تفاوت های این دو ابزار با هم چیه و در چه شرایطی باید از کدوم استفاده کنیم.

خب باید این موضوع رو  بگم که شرایط کشور ما روی  نظری که من میدم تاثیر مستقیم داره و عمده مساله ایی که باید در نظر بگیرید روابط خاص بین شرکت مایکروسافت و مشتریانی هست که مبدا اونها ایرانه. خب بذارید برگردیم به صحبت اصلی خودمون  من در دو بخش این مقایسه رو انجام میدم یکی از نظر فنی و دوم از نظر  مسائل غیر فنی.

مقایسه TFS و VSTS

 

مسائل فنی:

هر دو در زمان راه اندازی پیچیدگی های خودشون رو دارن روی Azure هم شما اول باید اکتیو دایرکتوریتون رو ست کنید و گروه های کاریتون رو باید مشخص کنید تا مدیریت امنیت براتون دغدغه نشه!( چون اگر دقت نکنید مدیریت امنیت و دسترسی به پروژه ها بین تیم ها خیلی زود براتون تبدیل به یک کلاف سردرگم میشه )

در VSTSنیازی به تنظیم سرور نداریم چون به شکل Software as a service ارائه میشه، در این زمینه VSTS به علت اینکه به شکل خودکار به روز رسانی ها رو دریافت می کنه ( سرویس VSTS از نظر امکانات سه ماه از TFS جلوتره و معمولا بعد از این مدت هست که امکانات جدید رو در TFS هم  خواهیم داشت ) و نیازی به سروری در سازمان شما وجود نداره بخشی از سربار کار شما رو کم می کنه ولی برای زمان Test ها و یا Build ها از شما هزینه می گیره، آخرین باری که چک کردم بر اساس زمان استفاده محاسباتش رو انجام میده، در واقع شاید در ابتدا دردسرش کمتر باشه ولی خب باید مراقب مبلغ شارژش باشید البته من اینجا به بحث های دیگه ایی مثل مدیریت Artifact ها ورود نمی کنم ولی بدونید خروجی Build هاتون هم مهمه و میتونه فضای زیادی رو روی Azure به خودش اختصاص بده که اون هم جز هزینه هاتون خواهد بود.

در عوض سمت TFS تنظیم سرو اصلی ، تنظیم سرورهای Build و هر گونه سرور دیگه ایی مثل Test سرورها و یا Stage های پابلیش نرم افزارتون با خود شماست و ساده بگم باید مراقب این سرورها باشید و BackUp Plan برای دیتاهاتون داشته باشید، Backup از سرورها لازم نیست ولی حتما باید  BackUp از اطلاعاتتون در TFS بگیرید و بدونید که ایجاد سیستم BackUp گیری اتوماتیک کمکی بهتون نمی کنه و روی برگردوندنش ممکنه به مشکل بخورید و راه حل ۱۰۰% تظمین شده ایی نیست. در مورد به روز رسانی هم زحمتش با خودتونه بسته به اینکه چه نسخه رو میخواید به چه نسخه ایی Upgrade کنید مسائل متغیره، ممکنه مجبور شید تو دو مرحله به روز رسانی رو انجام بدید و ممکنه تو یک مرحله هم بتونید ولی تمام اینها در زمانیه که Domain شما ثابته ولی اگر کاربرهاتون رو بخواید بین دو Domain جابجا کنید و در عین حال نخواید تغییرات کاربرها مثل تاریخچه ها، Shelveset ها ،Annotation ها بهم بخوره باید یک فرآیند تبدیل کاربر رو هم سپری کنید که ممکنه مجبور شید دیتابیس TFS رو دستی تغییر بدید ( اینکار هیچ جایی توضیه نشده ولی من مجبور شدم، انجام دادم و نتیجه ایی رو که میخواستم گرفتم ). در این روش طبیعتا ما شارژ ماهیانه ایی نداریم.

در هر دو روش اگر تیمتون بزرگ تر از ۴۰ توسعه دهنده است یک نفر رو باید برای کارهای مرتبط با VSTS/TFS در نظر بگیرید.

 

مسائل غیر فنی:

خب این بخش شاید کم اهمیت تر از بخش اول نباشه، ببینید مساله ایی که هست اینه که اگر شما از VSTS استفاده کنید شرکت مایکروسافت گزینه Export در اختیار شما قرار نمیده! این یعنی اینکه بعد از دو ماه استفاده از این سرویس شما به قدری ارزش افزوده در این سرویس دارید که برای شما هزینه بر خواهد بود که اون رو کنار بذارید و برید سراغ TFS، به عنوان مثال شما بعد ۳ ماه تصمیم به تغییر  می گیرید ولی با اینکار تمام تاریخچه کارهاتون رو از دست خواهید داد و انگار از صفر شروع کردید، مثلا نمیدونید که تغییرات روی جدول Person توسط چه افرادی بوده و چرا و در چه تاریخی و در چه برنچی! می بینید؟ حجم دیتایی که ازدست می دید باعث میشه کارهای روزانتون تاثیر بپذیرن، مایکروسافت زمانی که اعلام کرد گزینه Export حذف خواهد شد اجازه Export گرفتن به نسخه خاصی از TFS رو برای مدت محدودی فعال کرد و بعد برای همیشه این گزینه غیر فعال شد.

خب چیزی که درباره Export گفتم یک جنبه مهم دیگه هم داره، فرض کنید من یک پروژه رو به شرکت شما Outsource می کنم ( همون برون سپاری خودمون) و از شما می خوام که در انتهای پروژه و یا در فواصل معین تمام اطلاعات ایجاد شده رو در اختیار من بذارید، خب اینجا دیگه اصلا نمیشه از VSTS استفاده کنید اگر هم تا حالا استفاده کرده باشید که بسته به نظر کارفرما شرایط متفاوت خواهد کرد.

فرض کنید شما کارفرما هستید و بعد از مدت ها انتظار و صرف هزینه نتیجه پروژه رو به شکل یک فایل Zip شده در اختیارتون بذارن! نه روند مدیریت پروژه مشخصه ( اینکه چه Feature هایی تعیین شده و برای اونها چه افرادی چه Task هایی رو انجام دادن و خیلی مسائل دیگه در زمینه Agile و Scrum )، تاریخچه کدها و دیتابیس شما و ارتباط اونها با Work Item ها هم مشخص نیست و تستی هم اگر وجود داشته باشه به شما تحویل نمیشه و خیلی ارژش افزوده های دیگه ایی که ALM و DevOps ایجاد می کنه، حداقلش اینه که در روشی که مجری از VSTS استفاده کرده باشه اصلا گزینه دیگه ایی رو نمیشه متصور شد.

 

خلاصه اینکه اگر از VSTS استفاده می کنید براتون شارژ ماهانه داره و برای همیشه بهش وابسته می شید و نیاز پیدا می کنید چرایی فایل Zip شده رو به کارفرما توضیح بدید. ( من وارد موارد پیچیده تر نشدم مثل مواردی که یک شرکت به دو شرکت تقسیم میشه و کدهاشون باید از هم جدا شه )، و TFS هم سربار هزینه سرورها رو در گام اول داره.

 

با آرزوی موفقیت همه شما همکاران عزیز

بررسی ALM/DevOps با استفاده از راه کار های ارائه شده توسط شرکت مایکروسافت – بخش اول

در سال های اخیر در بخش فرآیند تولید نرم افزار تغییرات زیادی صورت گرفته به عنوان مثال در گذشته مایکروسافت هر چندسال یکبار نسخه جدیدی از محصولات خود را معرفی می کرد ولی در حال حاضر این مساله هر ۳ ماه یکبار رخ می دهد، تعداد خطاها در محصولات این شرکت بسیار کمتر شده، امنیت نرم افزارها ارتقا یافته، این شرکت تا ۳ سال پیش حتی فاقد Unit Test برای محصولات خود بود.

جواب تغییراتی از این قبیل در شرکت هایی مثل Microsoft, Amazon, Oracle, IBM, Twitter اعمال روشی جدید به نام ALM یا DevOps است. با استفاده از این روش ها خط تولید نرم افزار مثل خط تولید شرکت های بزرگ خودرو سازی شد و فرآیندهایی که در آنها توانایی خودکار سازی وجود داشت توسط رایانه ها انجام گرفت در نتیجه نیروی انسانی سازمان زمان بیشتری برای انجام وظایف مهم تر کسب کرد به عنوان مثال در مایکروسافت تمام محصولات دارای Unit Test شدند تا استاندارد تولید نرم افزار در این شرکت ارتقا یابد، در Twitter در هر شبانه روز بیش از ۲۴ بار سرویس این شرکت Publish شد، در آمازون پس از طی فرآیندی مشخص، کد نوشته شده برای هر سرویس  به شکل خودکار Publish شد. هر چقدر ابعاد سیستم های نرم افزاری بزرگتر شدند، نیاز به ساختارهایی برای مدیریت جامع آنها و حذف انسان از فرآیندها بیشتر احساس شد.

 

در ایران در سال های اخیر شاهد رشد راهکارهای نرم افزاری از نظر ابعاد بوده ایم ( چه از نظر تعداد کاربر و چه از نظر حجم نرم افزار تولید شده و چه از نظر محیطی که نرم افزار روی آن Deploy می شود )، با گذشت زمان جای خالی روشی جهت تولید و نگهداری صحیح این سامانه ها احساس می شود، در این سری مقالات شما با راهکار ارائه شده توسط شرکت مایکروسافت آشنا خواهید شد.

طبق گزارشات Gartner مایکروسافت یکی از رهبران این حوزه به شمار می آید زیرا برای تمام ابعاد تولید و نگهداری نرم افزار راه حل ارائه نموده است.

 

ابزارهایی که مایکروسافت برای پیاده سازی DevOps بهره می برد به شرح زیر هستند:

·       Microsoft Team Foundation Server به عنوان قلب سیستم و یکپارچه کننده تمام زیر سیستم ها

·       Microsoft Visual Studio

·       Powershell

·       Microsoft Test manager

·       Build & Release Agents

ساختار کلی DevOps استک مایکروسافت

در پست های بعدی به شرح کامل این موارد خواهم پرداخت.