انتشار TFS 2017 Update 1 RC

قبلا اشاره کرده بودم که احتمالا به زودی به روز رسانی اول برای TFS 2017 آماده انتشار میشه و برای همین شروع به توضیح امکانات نسخه ۲۰۱۷ کردم. حالا نسخه RC این آپدیت ارائه شده ولی یکسری موارد قراره به Release Note جاری اضافه بشه و علت این مساله ورود امکانات توسعه داده شده در اسپرینت ۱۱۲ تیم VSTS/TFS به این آپدیت هست.

نسخه دومی هم برای این RC وجود خواهد داشت و سپس نسخه RTM ارائه میشه، ولی از همه جالبتر این وسط نزدیک شدن امکانات VSTS به TFS هست، برخی مواردی که در این به روز رسانی ارائه میشن روی VSTS عمری کمتر از دوماه دارن! و این به نوبه خودش جالبه و خوشحال کننده.

به روز رسانی اول برای TFS 2017

این نسخه خودش دارای امکانات زیاد و به روز رسانی های جالبیه که به زودی و بعد از تموم کردن توضیح نسخه TFS 2017 بهش می پردازم، ولی خب فکر می کنم تا آماده شدن نسخه نهایی بین ۳ الی ۴ هفته زمان داریم.

 لینک های مرتبط با این به روز رسانی به قرار زیر هستن.

Release Notes

لینک دانلود Web Installer

لینک دانلود ISO Installer

دفاع از TFS – اول حرف دیگران رو بشنویم

هیچوقت فکر نمی کردم خودم رو در مقام دفاع از محصول یک شرکت دیگه ببینم، ولی خب شد!

نرم افزارهایی مثل TFS قابلیت هاشون در سازمان ها و تیم های بزرگ در صورتی که درست استفاده بشن بسیار پر رنگ نمود پیدا می کنه، ولی خب اونجا مشکل به وجود میاد که بخش بزرگی از سیستم های با ابعاد بزرگ در کشور ما روی Java هستن، و همین مساله باعث یک فاصله خیلی زیاد شده، اینکه دوستانی که روی پلتفرم Java هستن معمولا خبری از مایکروسافت ندارن و همیشه با دید بد و حتی تحقیر آمیز بهش نگاه می کنن، در صورتی که دنیای جاوا در زمینه ایی که TFS حضور داره شاید قدمت بیشتری داشته باشه ولی مطمئنا با یک رقیب سر سخت روبرو شده، رقیبی که روند ساخت پر فروشترین سیستم عامل دنیا رو مدیریت می کنه.

 

امروز افتخار اینو داشتم با یکی از دوستان که دارای همین فاصله و اختلاف نظر بین جاوا و مایکروسافت بود صحبتی چند ساعته داشته باشم، در شرکت هایی مثل SAP یا ساختارهای جاوایی به جای واژه ALM از  SCM استفاده می کنند ( System Configuration Management ). این دوستان با عنوان شغلی Configuration Management فعالیت می کنن در صورتی که این دو واژه در کنار هم معنی  متفاوتی رو در ذهن دوستان سمت مایکروسافت ایجاد می کنه ( وقتی کتاب های پایه مباحث Continuous Integration و Deployment رو بخونید تهش میشه اینکه پلتفرم براتون مهم نیست و با دوستان هر پلتفرمی می تونید صحبت کنید! ).

به هر حال، با شنیدن اسم مایکروسافت ایشون اول تعجب کرد که مایکروسافت هم مگر چنین ابزارهایی داره و مگر میشه ایجاد و تنظیم و از بین بردن سرورها رو با ابزار مایکروسافت مدیریت کرد؟ با توضیحات من و گفتن جزئیات ابزارها فقط تعجب ایشون بیشتر می شد و فکر نمی کردن مایکروسافت چنین ابزار کاملی رو توسعه داده باشه، البته واقعا تا قبل از بهار امسال واقعا همینطور بود ولی از بهار ۹۵ همه چیز عوض شد.

برای Configuration Management یا همون ALM خودمون شما یا میتونید از ابزاری مثل TFS که کاملا یکپارچه است و یا از ابزارهایی مثل Puppet و Jenkins و هزارتا ابزار دیگه برای پوشش کمبودهای این ابزارها استفاده کنید. در واقع شما یا از یک برند برای انجام کارهاتون استفاده می کنید مثل مایکروسافت و یا از چندین برند.

 

در تصویر زیر جایگاه های مختلف و نقشی که ابزارهای مایکروسافت ایفا می کنن نمایش داده شده.

 ساختار ابزارهای DevOps مایکروسافت

همونطوری که می بینید تمام جایگاه های ۴ گانه توسط یک ابزار چه در محیط On Premise و چه در Cloud در نظر گرفته شدن و حتی بیشتر از ۵۰ درصد از این ابزارها در Web Access موجود در TFS مجتمع شدن.

 

حالا همین جایگاه ها رو برای سایر ابزارها نگاه می کنیم.

ساختار ابزارهای جایگزین مایکروسافت در DevOps

همونطور که می بینید ابزارهای مختلفی برای ایجاد یک Pipeline کنار هم قرار می گیرن، حالا ما کاری نداریم که برخی از این ابزارها به نسبت چیزی که در  TFS هست ضعیف تر هستن.

ولی جالب ترین نکته برای من این بود که ما در سمت مایکروسافت به علت اینکه مایکروسافت این امکان رو فراهم کرده که TFS با تمام ابزارهای دیگه یکپارچه بشه، از Jenkins یا Puppet یا Chef بی خبر نیستیم ولی سمت مقابل می تونم بگم از حجم تغییرات TFS متعجب شد.

 

علت نوشتن این پست این بود که بگم لطفا قبل از تصمیم گیری درباره یک ابزار یا تکنولوژی یا حتی هر چیز دیگه ایی در زندگی حرفشو بشنوید و بررسیش کنید شاید از چیزی که پیدا می کنید متعجب شدید.

 

مهاجرت به TFS 2017 – بهبود های Agile, Scrum, CMMI

روش های مدیریت محصول موجود در TFS و هر ابزار دیگه ایی جای بهبود زیادی دارن و در همین راستا تغییرات زیادی در این نسخه از TFS به وجود اومده تا مدیریت پروژه رو به واسطه ابزارهای جدید ساده تر کنه، موارد به شرح زیر هستن:

 

New Work Item Form ( فرم جدید مدیریت WI ها ):

همه دیدم وقتی روی یک Work Item در TFS کلیک می کنیم چه فرمی باز میشه، این فرم می تونست خیلی بهتر طراحی بشه، این همون چیزیه که تیم VSTS انجام دادن و این فرم رو دوباره طراحی کردن و از اونجایی که این فرم نقطه اصلی جهت انتقال اطلاعات بین افراده میتونه تاثیر مثبت زیادی داشته باشه.

فرم جدید مدیریت Work Item های Scrum

 

Follow a Work Item:

در گذشته فقط این امکان برای کسی وجود داشت که صاحب Work Item بود ولی امکان پیگیری کردن یک Work Item این توانایی رو به ما میده تا در صورتی که تغییری روی هر Work Item ایجاد شد از این مساله مطلع بشیم.

قابلیت Follow کردن در TFS

 

Kanban Board Live Update:

این گزینه باعث میشه که کانبان بورد شما در مرورگرتون به شکل خودکار آپدیت هایی که به واسطه تغییر Work Item ها و یا حتی اضافه یا کم شدن ستون های بورد به وجود میان رو دریافت کنه و شما همیشه آخرین وضعیت موجود رو مشاهده می کنید.

به روز رسانی خودکار در TFS

 

Check List Improvements:

حالا علاوه بر نمایش لیست Taskها و Test Case ها و عنوان اونها، با کلیک روی عنوان میشه جزئیات رو دید و با کلیک روی منوی سمت راست هر وظیفه میشه منوی دسترسی سریع اون رو مشاهده کرد.

check list improvement

 

Epic and Feature Board Drill-down:

حالا امکان مشاهده سریع و کلی Epic ها و Feature ها در یک نگاه سریع در بورد کانبان فراهم شده و میشه خیلی سریع  وضعیت موجود رو مشاهده و یا با منوی موجود تغییرات اعمال کرد.

جزئیات Epic و Feature

 

Clear Formatting Command:

زیاد پیش میاد که متنی رو از Word یا وب یا منابع دیگه کپی می کنیم و فرمت نوشته به محیط ما منتقل میشه که ما اینو نمی خوایم و فقط متن رو می خوایم، حالا با استفاده از این گزینه میشه تمام فرمت های اعمال شده روی متنی که کپی کردید رو حذف کرد.

حذف Formatting در tfs 2017

 

Filtering In Kanban Board:

با استفاده از این گزینه میشه روی اطلاعات مختلف فیلتر گذاشت و نتایج بورد کانبان رو محدود کرد و این تغییرات در پروفایل شما ذخیره میشه تا شما مجددا مجبور به تنظیم پارامترها نباشید.

قابلیت فیلتر کردن بورد کانبان

 

Default Iteration Path for New Work Items:

در نسخه های قبلی وقتی وقتی یک Work Item جدید ثبت می کنید به صورت خودکار  Iteration Pathبرابر با Sprint جاری قرار داده میشه، خب ممکنه یکسری تیم ها ترجیح بدن که این اتفاق نیفته، برای همین امکان مشخص کردن مقدار پیش فرض برای Area و Iteration ها ایجاد شده، البته این مساله علاوه بر Scrum در قالب های دیگه ایی مثل Agile و CMMI هم لحاظ شده.

مقدار پیش فرض Area و Iteration در TFS 2017

جزئیات بیشتر رو می تونید در این لینک مطالعه کنید.

 

Checkbox Control:

حالا می تونید به Work Item ها کنترل CheckBox اضافه کنید که مقدارش از نوع Boolean هست و تمام مشخصات همیشگی کنترل ها رو هم داره ( از این کنترل ها برای خصوصی سازی قالب های پیش فرض TFS استفاده میشه، توجه کنید که نباید سازمانتون رو به قالب های موجود محدود کنید و در صورت صلاحدید می تونید قالب ها رو طبق نیازتون تغییر بدید  ).

آمکان اضافه کردن checkbox control در TFS 2017

جزئیات بیشتر رو می تونید در این لینک مطالعه کنید.

 

و چندین و چند به روز رسانی دیگه مثل تغییر دسته ایی Tag های تعریف شده و چند نقطه جدید برای نوشتن افزونه، به عنوان نمونه در سمت راست پنل همون جایی که الان Mapping یا جزئیات Work Item هستن.

 

معرفی Application Lifecycle management – ALM – بخش اول

نمودار ساختار چرخه مدیریت تولید نرم افزار

بعضی مواقع وقتی عنوان شغلیم رو برای بعضی از دوستا یا همکارا می گم اولین سوالشون اینه که ALM یا ِDevOps یعنی چی، نکته جالبش اینه که خیلی فرقی نمی کنه اون شخص در زمینه کامپیوتر تحصیل کرده یا نه، که البته طبیعیه چون به مرور انواع تخصص ها در تیم ها داره زیاد میشه و این یک خبر خوبه، به هر حال، تصمیم گرفتم در چند مقاله توضیح بدم که ALM در تئوری و در عمل یعنی چی.( من سعی می کنم خیلی وارد جزئیات نشم )

حقیقت اینه که در نگاه اول ممکنه به نظر بیاد ALM یعنی همون فرآیند تولید و نگهداری نرم افزار که همه کم و بیش می دونیم که به صورت کلی شامل تحلیل و نیازمندی های اولیه و معماری و تولید وتحویل نرم افزار میشه، ولی در واقع این موارد یکی از سه بخش ALM رو تشکیل می دن، خیلی افراد این مساله رو نمی دونن و اینجاست که تفاوت ها کم کم ظاهر میشن و بعضی نقات گم شده فرآیندها در سازمان ها رو می بینیم که گاها تصور میشه مسائلی هستن بدون ارتباط به هم ولی در واقع فرآیندی یکپارچه هستن و جداسازی اونها و یا استفاده نکردن از ابزار مناسب برای مدیریت اونها برای سازمان هزینه خواهد داشت، خدا رو شکر من به چشم هام دیدم که یکپارچه نبودن این فرآیندها یعنی چی.

تصویر زیر جنبه های مختلف ALM رو نشون میده.

پروسه ALM

ALM مثل یک چسب نقش های مختلفی رو که به همراه هم برای رسیدن به هدف دارن تلاش می کنن در کنار هم قرار میده، این نقشها شامل و نه محدود به موارد زیر هستن:

  • Stakeholders
  • Business manager
  • Project manager, product owner, or Scrum master
  • Project Management Office (PMO) decision makers
  • Business analyst
  • Architect
  • User experience (UX) design team
  • Database administrators (DBAs)
  • Developers
  • Testers
  • Operations and maintenance staff

تمام تلاش هایی که برای به نتیجه رسیدن پروژه انجام میشه به صورت همکاری گروهی هستن و به این شکل بهترین نتیجه حاصل میشه، علت این تاکید ها روی همکاری اعضا تیم یا همون collaboration اینه که ALM وظیفه اصلیش ایجاد ارتباط مناسب بین افراد تیمه، به همین سادگی ولی همین عدم وجود ارتباط مناسب سرچشمه بسیاری از مشکلاته! که بعضا به دلایل فرهنگی و یا نبود ابزار مناسبه.

 

۴ روش نگاه کردن به ALM

معمولا به ۴ روش به ALM نگاه میشه که البته روش چهارم روش کامل هست و سه مورد دیگه معمولا نگاه سازمان ها به این مساله است.

  • Software development lifecycle – SDLC: این عمومی ترین نگاهه برای اینکه توسعه دهنده ها برای مدت زمان زیادیه که توسعه نرم افزار رو بر عهده دارن و شاید علت دیگه اش فاصله بین تیم های توسعه نرم افزار و تجاری هست.
  • Service management or operations: متاسفانه این بخش همیشه به شکلی کاملا جدا از فرآیند توسعه نرم افزار دیده شده.
  • Application Portfolio Management – APM: این همون بخشی هست که برنامه های تجاری رو ایجاد و مدیریت می کنه که به علت فاصله بخش توسعه نرم افزار و تجاری معمولا در برنامه هاشون فضای زیادی برای تیم نرم افزار در نظر نمی گیرن.

Application Portfolio Management view of alm

  • Unified view: خوشبختانه بعضی سازمان ها روی تمام فرآیند ALM از طریق در نظر گرفتن سه دیدگاه قبلی تمرکز کردن، این تنها راهیه که میشه کنترل رو به دست گرفت. برای یک CIO این مساله خیلی مهمه که همیشه دید جامع رو داشته باشه.

نگاه جامع به پروسه مدیریت تولید اپلیکیشن

سه ستون سنتی ALM

منهای اینکه شما به کدوم یک از چهار روش بالا به ALM نگاه می کنید، ALM دارای ۳ ستون اصلیه که بر اساس اونها بنا نهاده شده.

ستون های ALM

Traceability (قابلیت ردیابی)

تا حالا شده از ایجاد تغییر در بخشی از کد بترسید چون نمی دونید ممکنه چه جاهای دیگه ایی از کد نیاز به تغییر داشته باشه؟ وقتی صحبت از ردیابی میشه یعنی اینکه اگر بخش تجاری بخواد ببینه درخواستی که داشته و باید به نرم افزار اضافه میشده در چه وضعیتیه و چه کارهایی براش انجام شده، افراد مرتبط کارهای انجام شده، باقی مونده، کدهای نوشته شده، تست ها و نتیجه اونها و اینکه اصلا وارد محیط عملیاتی شده و کی؟ این همون Release Note میشه که بعد از هر پابلیش در اختیار عموم قرار می گیره.

 

Automation of High-Level Processes

در هر سازمانی پروسه های نوشته یا نا نوشته وجود داره و ALM نیازداره تا حد ممکن این موارد به شکل خودکار انجام شن تا کارهای تکراری زمان تیم رو به خودشون اختصاص ندن، مثل ربات های خط تولید کارخانه های ماشین سازی. خب نوشتن کد رو که نمیشه اتوماتیک کرد، ولی اجرای تست ها، Build کدها، ایجاد Pakage های نرم افزار و انتقال به محیط های تست رو که میشه اتوماتیک کرد و خیلی موارد دیگه مثل انتقال تغییرات دیتابیس به محیط های مختلف در واقع Continuous Integration  و Continuous Deployment در همین راستا هستن.

 

Visibility into the Progress of Development Efforts

این مورد آخر هم اشاره داره به جریان اطلاعات بین تمام اعضای تیم، حتما نیاز نیست جلسه برگزار شه تا افراد مرتبط از واحدهای مختلف در جریان پیشرفت پروژه قرار بگیرن، یا اگر تیم در فاصله های جغرافیایی زیادی پراکنده است نباید این مساله مانع کار اونها بشه، فرض کنید تیم مدیریت نیاز به یک گزارش از بخش خاصی از پروژه داره، باید بتونن بدون مشکل خاصی گزارش رو تهیه کنن و اطلاعات با قوانین تعیین شده بین اعضای تیم جریان داشته باشه، به این شکل همه دید روشنی دارن که پروژه در چه وضعیتی قرارداره.

 

در  بخش  دوم این نوشته درباره تاریخچه ALM و روند تکامل اون از ALM 1.0  به ALM 2.0  و ALM 2.0+ نگاهی می ندازیم و در بخش سوم هم به شکل عملی به TFS 2017 نگاه می کنیم و موارد تئوری گفته شده رو در عمل بررسی می کنیم، البته در نظر بگیرید که پیاده سازی آخرین استاندارد و حتی استاندارد ۲٫۰ ALM اصلا کار آسونی نیست و هنوز هیچ شرکتی نتونسته حتی تمام جوانب ALM 2.0 رو پوشش بده.